!!
دستــ ـم را بالا مــ ـے برم
و آسمان را پایین مــ ـے کشـــ ـم
مــ ـے خواهــــــ ـم بزرگــــــ ـے زمین را نشان آسمان دهـــــــ ـم !
تا بداند
گمشده ے من
نه در آغــــ ـوش او . . .
که در همین خاک بـــــــ ـے انتهاست
آنقدر از دل تنگـــــ ـے هایـــــــ ـم برایش خواهــــــ ـم گفت
تا ســـ ـرخ شود . . .
تا نــــ ـم نــــ ـم بگرید . . .
آن وقت رهایش مـــ ـے کنــــــــ ـم
و مـــ ـے دانــــــ ـم
کســــــ ـے هــــــ ـرگــــــ ـز نــــــ ـخواهد دانست
غـــــــ ـم آن غروب بارانـــــــ ـے
همه از دلتنگـــ ـے هاے من بود . . .!!
می بینی سکوتم را؟
می بینی درماندگی ام را؟
می بینی نداشتنت چه بر سر فریاد خاموشم آورده است؟
می بینی دیگر رویای داشتنت هم
نمی تواند تن لرزه های شبانه ام را آرام کند ؟
می بینی هِق هِق ِ نگاهم
چه سرد بر دیواره ی همیشه جاودانه ی نبودنت مُشت می زند؟
می بینی؟
دیگر شانه هایم تابِ تحمل خستگی هایم را ندارد!
دیگر حتَی حسرت باران هم نمی تواند حسرت نداشتن تورا کم کند.
دیگر آن قـــــدر بغضــــم سنگیـــــــن است که تـــــوان گریستـــــن نیست...

نظرات شما عزیزان:
|